Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ
Τελικά για την σημερινή μας κατάσταση φταίει «η γενιά του Πολυτεχνείου»; Μήπως όντως η πολιτική ελίτ που κυριάρχησε μετά το 1974, είναι αυτοί που αναδείχτηκαν από την εξέγερση του 1973 και στην συνέχεια εξαργύρωσαν αυτή τους την ηρωική πράξη με εξουσία, προβολή, χρήμα και διαφθορά;
Ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα:
1. Η «γενιά του Πολυτεχνείου» δεν είναι κάτι το ενιαίο. Ούτε όλοι βρέθηκαν για τον ίδιο λόγο στο Πολυτεχνείο, ούτε είχαν κοινές ιδεολογικές καταβολές, ούτε είχαν κοινή πορεία στην συνέχεια. Είχαν βεβαίως κοινό στόχο τότε την αντίσταση στην χούντα και είχαν και μια σειρά κοινά συνθήματα (κυρίως αντιαμερικανικά, αντιφασιστικά και για την εγκαθίδρυση ενός δημοκρατικού καθεστώτος). Πολλοί από αυτούς συνέχισαν μάλιστα να συμμετέχουν στα κοινά υπερασπιζόμενοι τις ίδιες θέσεις που υπερασπίστηκαν το 1973.
2. Όλοι μας ως φοιτητές ή ως νεολαίοι ήμασταν ένα στρώμα ανήσυχο, αλλά με διαφορετική ταξική προέλευση και διαφορετικές προτεραιότητες. Όλοι δικαιούνται να έχουν δημοκρατικές ευαισθησίες και είναι ιδιαίτερα τιμητικό για άτομα που προέρχονταν από πιο πλούσια στρώματα να βρίσκονται στην ίδια γραμμή με τα παιδιά των υπαλλήλων των πατεράδων τους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα είχαν και τις ίδιες προτεραιότητες στην ζωή τους μετά την πτώση της χούντας. Απολύτως σεβαστό, απολύτως κατανοητό και ουδείς ψόγος γι’ αυτό. Ο καθένας έχει δικαίωμα να καθορίσει τα της ζωής του. Για αυτά όμως θα αξιολογηθεί!
