Η Ευρώπη πρέπει να κλείσει τις πόρτες στη μετανάστευση;;

Παρουσιάζει η ΤΙΝΑ ΣΓΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το  10^ο debate της Intelligence Squared Greece [IQ2], σε συνεργασία με το BBC World News, με θέμα «Η Ευρώπη πρέπει να κλείσει τις πόρτες της στη Μετανάστευση»   έγινε στη Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών με διαδυκτιακή μετάδοση.  

Πλαίσιο του Debate.......

Σχεδόν  το 10% των κατοίκων στην Ευρωπαϊκή  Ένωση έχουν γεννηθεί σε άλλη χώρα από αυτή στην οποία ζουν σήμερα.  Το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί σε περισσότερους  από 47 εκατομμύρια ανθρώπους.  

Daily Mail: Εάν η Κύπρος πέσει στα χέρια της Ρωσίας.....η Δύση θα έχει χάσει τη μάχη στο νέο Ψυχρό Πόλεμο!

Παρουσιάζει ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Με αυτό τον τίτλο η βρετανική ταμπλόιντ αναλύει τους κινδύνους που κρύβονται πίσω από μια πιθανή αδράνεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αδυναμία της να διασώσει οικονομικά την Κύπρο.

Η οικονομική αδυναμία της Δύσης μετατράπηκε σε «αχίλλειος πτέρνα της» αναφέρει το δημοσίευμα και συνεχίζει «η αδράνεια άφησε ένα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βρίσκεται σε καίρια στρατηγική θέση να κινδυνεύει να πέσει στα ρωσικά χέρια. Η οργή των Κυπρίων να βλέπουν μία ευρωπαϊκή επιδρομή στις περιουσίες τους, τους στρέφει σε αναζήτηση ενός εναλλακτικού οικονομικού σωτήρα......την Ρωσία».  

ΦΡΕΝΟ στο Μνημόνιο και τους 3μηνιαίους ελέγχους της τρόικας!

Για την αντιγραφή  ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Σε ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΤΑΘΜΟ για την εποπτεία των χωρών-μελών της Ευρωζώνης κατέληξαν την Τετάρτη 20/02/2013 το Συμβούλιο των υπουργών το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλάζοντας σημαντικά τα δεδομένα και για την Ελλάδα.

 Ειδικότερα, οι δυο πλευρές συμφώνησαν στα εξής:

- Διατηρείται η στενή εποπτεία των χωρών, όπως η Ελλάδα, που βρίσκονται σε πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Ωστόσο, δεν θα απαιτείται πλέον απαραίτητα Μνημόνιο ούτε τριμηνιαίοι έλεγχοι από την τρόικα, μέχρις ότου η υπό εποπτεία χώρα αποπληρώσει το 75% της οικονομικής στήριξης που έχει λάβει.  

Η μεγάλη απάτη με τα 5μηνα προγράμματα εργασίας μέσω ΜΚΟ!

Για την αντιγραφή ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Αυτό που συμβαίνει με τα 5μηνα προγράμματα «Κοινωφελούς Εργασίας» είναι απερίγραπτο.

Τα προγράμματα αυτά είναι επιχορηγούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ) με τις ασφαλιστικές εισφορές να πληρώνονται από τον ΟΑΕΔ (με χρήματα δηλαδή που έχουν κρατηθεί από….τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων), χωρίς επίδομα αδείας, γάμου, παιδιών, σπουδών, τριετίες, αποδοχές άδειας, δώρο εορτών, με αμοιβή 25 ευρώ τη μέρα και όχι μεγαλύτερη από 625 ευρώ μηνιαίως, ανεξάρτητα από την ειδικότητα του εργαζόμενου.

Τα προγράμματα αυτά αποτελούν στην ουσία τον πολιορκητικό κριό για τη διαμόρφωση γενικότερα ενός μοντέλου εργαζόμενου χωρίς καθόλου δικαιώματα και μόνο με υποχρεώσεις, πλήρως υποταγμένου στις ορέξεις των αφεντικών. 

Ο πιο πολύγλωσσος άνθρωπος στην Ευρώπη είναι Έλληνας!

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΤΣΙΟΜΠΑΝΗΣ

Μιλάει άπταιστα 32 γλώσσες και είναι Έλληνας. Πρόκειται για τον Ιωάννη Οικονόμου, ο οποίος είναι ο πιο πολύγλωσσος άνθρωπος στην Ευρώπη.

Ο κ. Οικονόμου, ο οποίος εργάζεται ως μεταφραστής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα είναι ένας από τους ομιλητές του συνεδρίου που θα διεξαχθεί αυτή την εβδομάδα στη Λεμεσό με θέμα «Η πολυγλωσσία στην Ευρώπη», στην παρουσία της Επιτρόπου για την Εκπαίδευση, τον Πολιτισμό, την Πολυγλωσσία και τη Νεολαία κ. Ανδρούλλας Βασιλείου.

Ιωάννης Οικονόμου.

Στην εκδήλωση, περισσότεροι από 400 αντιπρόσωποι θα διερευνήσουν τρόπους για την καλύτερη εκμάθηση γλωσσών και θα συζητήσουν το ρόλο των γλωσσών στην παγκοσμιοποιημένη πραγματικότητα. 

Αξιοπρέπεια ή εξαθλίωση το πραγματικό δίλημμα!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΑΚΗΣ

Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν τόσο οι δηλώσεις ξένων αξιωματούχων όσο και τα δημοσιεύματα του ξένου τύπου για τον κίνδυνο που διατρέχουν οι Έλληνες αν επιστρέψουν σε άλλο νόμισμα πέραν του Ευρώ. 

Τα παραπάνω, με ιδιαίτερη έμφαση, συνεπικουρούνται από μερίδα εγχώριων πολιτικών κύκλων και δημιουργούν εύλογα έντονη αγωνία στους πολίτες οι οποίοι δικαίως αναρωτιούνται για το ποια είναι η σωστή απάντηση στο ερώτημα ευρώ ή δραχμή ή, διατυπώνοντας πιο σωστά το ερώτημα, Ευρωζώνη (χώρες ΕΕ με κοινό νόμισμα) ή Ευρωπαϊκή Ένωση (σκέτο);

Η απάντηση θα μπορούσε σχετικά εύκολα να έρθει αν λάβουμε υπόψη  την πραγματικότητα όπως αυτή αντλείται κυρίως από την εμπειρία και όχι από μια αόριστη θεωρία, όπως με μεγάλη προσοχή επιδιώκουν τόσο τα ΜΜΕ όσο και οι πολιτικοί κύκλοι με σκοπό την πρόκληση σύγχυσης και, εξ αυτού, την υφαρπαγή ψήφου λόγω άγνοιας. 

Η πρώτη πραγματικότητα αφορά το ξεκαθάρισμα ότι σήμερα υπάρχουν 10 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν έχουν ευρώ το οποίο έχουν οι υπόλοιπες 17 χώρες οι οποίες αποτελούν την λεγόμενη Ευρωζώνη.

Ως 1ο συμπέρασμα βγαίνει ότι Ευρωζώνη δεν είναι ταυτισμένη με την Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι έξω από το ευρώ δεν συνεπάγεται καταστροφή της χώρας που επιλέγει να είναι μεν στην ΕΕ αλλά μην έχει κοινό νόμισμα, άλλως, να είναι έξω από την Ευρωζώνη. Η Αγγλία και η Σουηδία είναι τα ηχηρά παραδείγματα χωρών ΕΕ εκτός Ευρωζώνης.   

Μήπως η έξοδος της Γερμανίας από την Ευρώπη είναι μια λύση;

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΑΚΗΣ

Οι ωμές παρεμβάσεις της Γερμανίας στα εσωτερικά της Ελλάδας θα πρέπει να βάλει σε σκέψεις όλες τις χώρες τις Ευρώπης. Από την ημέρα που δημιουργήθηκε η ΕΕ η Γερμανία, χωρίς πόλεμο, διπλασίασε τα εδάφη της και έγινε η πρώτη εξαγωγική χώρα στον κόσμο.  Σήμερα κερδίζει δις ευρώ από την κρίση των γειτόνων της μετά από πρόκληση διαφθοράς (μίζες γερμανικές).

Σε όλα αυτά, το περιοδικό Foreign Policy προβάλει μια λύση που ψιθυρίζεται από τις αρχές της κρίσης στην Ευρώπη. Μοναδική για να σωθεί η Ευρώπη. Ποια είναι αυτή; Να φύγει η Γερμανία από το ευρώ!

«Ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ και η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ ίσως αντιμετωπίζουν τα προβλήματα.....της Ελλάδας, του ευρώ, της Ισπανίας, της Πορτογαλιας, της Ιταλίας και ακόμη και της Γαλλίας.....ανάποδα.   

Πρόκειται για θαύμα;

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΑΚΗΣ

Οι «δανειστές» των Ελλήνων βρυχήθηκαν τις προηγούμενες μέρες ότι θα στεγνώσουν οι κάνουλες προς την Ελλάδα αν δεν σχηματιστεί κυβέρνηση. Στα πλαίσια αυτά (με παραλλαγές) δόθηκαν μειωμένη δόση 4.2 δις έναντι 5.2 δις.

Στις 15 Μαΐου 2012, μετά την ανακοίνωση της προκήρυξης εκλογών, οι «δανειστές» έγιναν ψυχόπονοι άραγε;

Ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (European Investment Bank), ο Αυστριακός πρώην αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομικών, Βίλχελμ Μόλτερερ, τονίζει  σε συνέντευξή του στην αυστριακή εφημερίδα «Κλάινε Τσάιτουνγκ», ότι η επόμενη δόση του δανείου στην Ελλάδα θα εκταμιευτεί, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών  και σημείωσε πως οι δόσεις που θα ακολουθήσουν (!!!) θα εξαρτηθούν ωστόσο από τη στάση της νέας κυβέρνησης απέναντι στις δεσμεύσεις της χώρας.  

Για τους μετανάστες!

Γράφει ο ΤΑΚΗΣ  ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Διάβασα τις προάλλες…..

Σκοτώθηκαν γιατί δεν αδιαφόρησαν. Το τραγικό δυστύχημα, στο Κρυονέρι, με απολογισμό τέσσερις νεκρούς, ένα ζευγάρι ηλικιωμένων και δύο αλλοδαπούς - υπηκόους Πακιστάν - που παρασύρθηκαν από διερχόμενη αμαξοστοιχία, αναδεικνύει μέσα από την τραγικότητά του το μεγαλείο της ανθρώπινης αυτοθυσίας που δεν γνωρίζει χρώμα, φυλή και καταγωγή.

Οι δύο μετανάστες έσπευσαν να βοηθήσουν τους παγιδευμένους επιβάτες του ΙΧ  στο οποίο επέβαιναν οι ηλικιωμένοι,  όταν επεχείρησε να περάσει τις γραμμές του τρένου από σημείο που δεν υπήρχε διάβαση, οπότε η διερχόμενη Intercity, παρέσυρε το ακινητοποιημένο όχημα  με τους επιβάτες και τους δύο αλλοδαπούς....

Το παρελθόν και το μέλλον της σημερινής Ευρώπης!

Γράφει ο ΤΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Η Rossana Rossanda είναι  Ιταλίδα δημοσιογράφος (γηραιά πλέον), που βλέπει διαχρονικά πως εξελίχθηκε η υπόθεση της Ευρώπης στα  μεταπολεμικά χρόνια.

Rossana Rossanda

Έχω την  εντύπωση πως στο κείμενό της φαίνεται αυτό  που βιώνουμε όλοι μας! Δηλαδή το πως το Ευρωπαϊκό όνειρο της δεκαετίας 1980/90….γίνεται ο σημερινός εφιάλτης του χρέους και της ανεργίας!

Αλήθεια.....τέτοια Ευρώπη θέλ(α)ουμε ;;

>>  Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο της.... 

Η απελπισία γεννά την δίψα της ελπίδας!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ

Η κλίση του δρόμου γίνεται πιο ανηφορική διότι η κρίση εντείνεται και απλώνεται! Η κλίση της ανηφόρας μεγαλώνει επίσης διότι η νέα κυβέρνηση Παπαδήμα  είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει όσα η απελθούσα ως μονοκομματική αδυνατούσε εκ των πραγμάτων να διεκπεραιώσει  μόνη της. Η συγκυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και στηριζόντων ενισχύει την δυνατότητα και πιθανότητα επίτευξης των στόχων.

Η αλήθεια για την πραγματικότητα που χαρακτηρίζει την οικονομία μας, την διεθνή κατάσταση, τα μέτρα που απαιτούνται για την εξυγίανση των δημοσιονομικών μεγεθών κ.ο.κ. πρέπει να λεχθεί κατά τρόπο απολύτως σαφή και κατανοητό στον Λαό.  Αποτελεί η αλήθεια αυτή το πρώτο βασικό εργαλείο στη διάθεση της νέας ηγεσίας.

Τη συνεργασία των κομμάτων που συμμετέχουν ή στηρίζουν τη νέα κυβέρνηση οφείλουν να την καταστήσουν ουσιαστικότατη στο περιεχόμενο της. Οι ευκαιρίες τέλειωσαν για την χώρα μας, μας περιμένουν ασύλληπτα πράγματα αν δεν τα καταφέρουμε και τώρα.

Η κρίση συγκλόνισε διευκολύνοντας έτσι τις επιτακτικές υπερβάσεις και επέβαλλε τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας στην οποία μεταξύ άλλων πρέπει πρυτανεύουν τα κριτήρια ποιότητας και υπερεπαρκούς καταλληλότητας των προσώπων που την απαρτίζουν. Σπουδαίο αυτό ως νέο στοιχείο για τη ποιότητα του πολιτικού συστήματος στο μέλλον.

Ο Λαός, οι επιμέρους επαγγελματικές τάξεις και ο καθένας πολίτης ξεχωριστά αναλαμβάνουν, εντός αυτής της πρωτόγνωρης για τη Χώρα και την Ευρώπη κατάστασης ότι τους αναλογεί στην υπερπροσπάθεια που απαιτείται.

Ο Λαός, όλοι μας οφείλουμε να ανταποκριθούμε στην ιστορική μας ευθύνη και να επιδείξουμε αντοχή, ωριμότητα  και προπάντων σοφία.

Η νέα κυβέρνηση έχει περιγράψει, βάσει της συμφωνίας των κομμάτων που την σχημάτισαν, τον ρόλο της και τα όρια των αρμοδιοτήτων της μέχρις τις εκλογές . Ευχής έργον κατά την διάρκεια της νέας διακυβέρνησης να κατανοηθεί από τα κόμματα αυτά που την στηρίζουν και την κοινωνία πόσο σημαντική ήταν πάντοτε η συνεργασία, πόσον μάλλον σήμερα, που τα πράγματα το απαιτούν.

Αν δε χρειαστεί να επαναπροσδιοριστούν τα όρια , το περιεχόμενο όσο και ο χρόνος ζωής του παρόντος εγχειρήματος πρέπει να αποτολμηθεί και αυτή ακόμη η υπέρβαση, άλλωστε μάλλον μια τέτοια στάση θα βελτιώσει την εικόνα των συγκυβερνώντων κομμάτων στα μάτια του εκλογικού Σώματος παρά θα την τρώσει ενώ παράλληλα και κυρίως θα βοηθήσει καίρια το εγχείρημα σωτηρίας.

Όσο το πρόβλημα μεγεθύνεται και όσο η κρίση βαθαίνει επιβάλλεται αντί του πανικού και της σύγχυσης που αυτός προκαλεί η επιστράτευση της νηφαλιότητας. Οι ηγέτες χρειάζονται και αυτοί συμπαράσταση και στήριξη και βέβαια καθόλου υπονόμευση.

Ο ορθολογισμός μας να καθορίζει στο εξής την αυστηρότητα της κριτικής μας αλλά και η επιεικής αποτίμηση του έργου της πολιτικής ηγεσίας να αποκαλύπτει την συνειδητοποίηση εκ μέρους μας του μεγέθους και της πολυπλοκότητας της κρίσης που διαχειρίστηκαν και εξακολουθούν αντιμετωπίζουν. Στην Δημοκρατία άλλωστε ουδέποτε υπήρξε αμελητέα η ευθύνη όσο και η συμβολή παράλληλα του Λαού στη «συγγραφή» της ιστορίας.

Η συγκυρία καλεί την ηγεσία και τον λαϊκό παράγοντα να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. Μεγαλοστομίες και τακτικισμοί εκ μέρους των πολιτικών παραγόντων δεν έχουν πλέον θέση αλλά και δεν πρόκειται να γίνουν ανεκτοί.

Παράλληλα αναποτελεσματικοί και πιθανότατα επιπλέον επιβαρυντικοί της υφιστάμενης κατάστασης  ιδίως δε των ίδιων των εργαζομένων φαίνονται να αποδεικνύονται οι διαρκείς απεργιακές κινητοποιήσεις που μέχρι στιγμής δεν επέφεραν το παραμικρό επιδιωκόμενο αποτέλεσμα ενώ συνέβαλλαν στην περαιτέρω επιδείνωση και στη βύθιση της ελληνικής οικονομίας.

Μόνο ο βαθιά πολιτικοποιημένος συνδικαλισμός αποδίδει χωρίς να καταστρέφει συνάμα και αξιοποιεί τους αγώνες που η φύση του απαιτεί. Αδιέξοδοι αγώνες δημιουργούν την πεποίθηση αναποτελεσματικότητάς τους και επιπλέον ίσως υπονομεύσουν το κύρος τους θεωρούμενοι ως υποκινούμενοι από κομματικές σκοπιμότητες και φανατισμού υπερβολές.

Μοιάζει ίσως υπερβολικό να διατυπωθεί πως προϋπόθεση σωτηρίας της Χώρας είναι η σωτηρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η σωτηρία του ευρωπαϊκού νομίσματος.

Αν αυτό επιτευχθεί μένει η πείρα της κρίσης να μετουσιώσει το ανεπαρκές συνοθύλευμα οδηγώντας σε ενοποιούμενη και ενιαία επιτέλους χάριν των Λαών της Ηνωμένη Ευρώπη!

Η ελπίδα αναζωπυρώνεται!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ

Όντως, αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά το σοφό: ουδέν κακόν αμιγές καλού! Καθαρά φάνηκε πως η αχαρακτήριστη «πολιτική διαδικασία» που ενεοί υπέστημεν τις τελευταίες μέρες επέφερε και θετικά αποτελέσματα τα οποία ως τέτοια εμπεριέχουν ελπιδοφόρο περιεχόμενο.

1ον: Κατέστησε ήδη σχετικώς έως αρκετά λαοφιλή έναν εξαιρετικά σημαντικό άνθρωπο ο οποίος υπήρξε, και αυτός, απολύτως άγνωστος μέχρι τώρα στην ευρεία κοινή γνώμη, όπως συνήθως συμβαίνει άλλωστε με όλους τους προσοντούχους ανθρώπους στον τόπο μας. Θα τον βοηθήσει ως πρωθυπουργό στο έργο του.

Η διελκυστίνδα ανάμεσα στα κυρίαρχα κόμματα, που το πρόσφατο πενθήμερο ταλαιπώρησαν τη λογική, αποκάλυψε πως υπάρχουν και πρόσωπα πέραν των στελεχών των κομμάτων κατάλληλα και προπάντων ικανά - ικανότερα να υπηρετήσουν τα κοινά.

2ον. Βοήθησε τους αρχηγούς των κομμάτων να υπερβούν τους κομματικούς υπολογισμούς και τις κομματικές αγκυλώσεις και να επικεντρωθούν στο μοναδικό ζητούμενο που είναι η σωτηρία του τόπου.

3ον. Οδήγησε στον σχηματισμό μιας κυβέρνησης κύρους διαθέτουσας ευρεία αποδοχή εκ μέρους όσων γνωρίζουν τα πράγματα μέσα και επίσης έξω από την Χώρα αλλά και από το λαό σε μεγάλο εξ αρχής ποσοστό.

4ον. Ενίσχυσε τους αρχηγούς των κομμάτων έναντι του σκληρού πυρήνα των σχηματισμών των οποίων ηγούνται. Οι αρχηγοί κατάφεραν σχεδόν να αγνοήσουν τα δυσπροσάρμοστα σκληροπυρηνικά πρόσωπα τα οποία στις νέες κάθε φορά πραγματικότητες συχνά εμποδίζουν τον εκσυγχρονισμό των κομμάτων και την απαραίτητη κάθε προσαρμογή του πολιτικού συστήματος στις απαιτήσεις των καιρών.

Προέκυψε η πρώτη κυβέρνηση της μετά-μεταπολίτευσης και διεξάγεται το πρώτο πείραμα συνεργασίας κομμάτων εξουσίας στην ελληνική πολιτική ιστορία.

Η καταλληλότητα, η επάρκεια, η επιστημονική συγκρότηση και άλλα υψηλού επιπέδου προσόντα τίθενται επιτέλους ως απαραίτητα κριτήρια επιλογής ενσωμάτωσης στην ηγετική πυραμίδα ενός Λαού και την άσκηση υψηλών καθηκόντων δημοσίου συμφέροντος.

Ωστόσο η συγκρότηση μιας πολλά υποσχόμενης κυβερνητικής σύνθεσης δεν εξασφαλίζει την επιτυχία της εν τέλει, διότι  έχει να αντιμετωπίσει την υπαρκτή όσο και αυξανόμενη δυσαρέσκεια του κόσμου της εργασίας λόγω της μείωσης των αποδοχών και του επιπέδου διαβίωσης και του ασύλληπτου ποσοστού ανεργίας που μαστίζει τις οικογένειες και εξαφανίζει τους ελπιδοφόρους ορίζοντες που ατένιζαν μέχρις το μόλις πρόσφατο παρελθόν.

Ως εκ τούτου δεν προοιωνίζεται καθόλου εύκολο και άνευ εμποδίων το έργο της αν μάλιστα συνυπολογίσει κανείς και τις πολιτικές επιλογές επί πρόσφορου εδάφους εκ μέρους των κομμάτων που επιδιώκουν την ανατροπή του κοινωνικού - πολιτικού - οικονομικού συστήματος τα οποία θα προσπαθήσουν  να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που διαθέτουν να οργανώνουν τις λαϊκές κινητοποιήσεις για τις δίκαιες άλλωστε διεκδικήσεις.

Τέλος μένει ως μονόδρομος η επιτυχία αυτής της κυβέρνησης παρά τις αντιξοότητες που εξαρχής θα αντιμετωπίσει προκειμένου να σωθεί ο τόπος και να παραμείνει εντός ευρωζώνης και Ευρωπαϊκής Ένωσης η Ελλάδα.

Οι όποιες ελπίδες απομένουν  στηρίζονται στην αντοχή του Λαού και την ωριμότητα που θα επιδείξει βοηθώντας στο να προκύψει θετικό αποτέλεσμα από την προσπάθεια που μόλις άρχισε.

Επί ξυρού ακμής!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ

Όταν θα έχει περάσει η κρίση και χρόνια θα έχουν πολλά περάσει, τότε η κυρίαρχη άποψη θα είναι πως τη κρίση αντιμετωπίσαμε εξαιτίας του ότι ευτυχώς τότε που αυτή ξέσπασε, η Ελλάδα ήταν ήδη αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του μηχανισμού του ευρώ.

Θα συμβαίνει τότε κάτι ανάλογο με την άποψη εναντίον και μετά υπέρ του Κωνσταντίνου Καραμανλή ο οποίος μας ενέταξε στην Ε.Ε. Τώρα θεωρούμε, παρά τα προβλήματα, πως δεν νοείται Ελλάς εκτός Ε.Ε.

Ότι ξεβολεύει το ράθυμο και στάσιμο πολιτικά μυαλό, του κηρύττει ανηλεή πόλεμο, ενώ σε χρόνο ύστερο, κατανοεί το δίκιο του «εχθρού»!

Μετά καιρό χωρίς ντροπή χωρίς αιδώ, καταχωνιάζοντας στο υποσυνείδητο την τότε στάση του, υποδύεται τον υπερασπιστή των νέων απόψεων σαν να μην μεσολάβησε τίποτε.

Στερνή μου γνώση να σε είχα τότε.......δεν θέλει να το παραδεχθεί ποτέ!   

Η Ευρωπαϊκή Ένωση.....μόνο σε δύο φωτογραφίες!

Κωδικοποιεί ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Η Ευρώπη το 1957....

και η Ευρώπη του 2010.....

Το αυτονόητο δεν σχολιάζεται!!