Δεν αντιμετωπίζεται έτσι η Χρυσή Αυγή…

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ

-Πέρασε στα «ψιλά» των εφημερίδων, αλλά έχει την δική του σημασία:  Για πρώτη φορά, έπειτα από πάρα πολλά χρόνια, εστάλη στεφάνι από μέλος της κυβέρνησης και συγκεκριμένα από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Π. Παναγιωτόπουλο, στο μνημόσυνο που έγινε στο Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη!! Η τελευταία φορά που συμμετείχε η Ν.Δ. ήταν τον Δεκέμβριο του 1999, όταν παρέστησαν οκτώ «γαλάζιοι» βουλευτές, παρά τη γραμμή του κ. Κ. Καραμανλή για κατάργηση των «διαχωριστικών γραμμών» και θιασώτη του μεσαίου χώρου.   

Για το καλό μας!

Γράφει  ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΑΚΗΣ

Μόλις πρόσφατα το 45% του Ελληνικού Λαού ενέκρινε στο σύνολό του το πρόγραμμα που εφαρμόζει η εσωτερική τρόικα.

Το ότι οι ειδήσεις στα ΜΜΕ δεν είναι ευχάριστες για την τσέπη, όμως υπάρχει εσωτερική ευχαρίστηση και αγαλλίαση. Για πρώτη φορά στην Ελληνική αλλά και την παγκόσμια πιστεύω Ιστορία, κόμματα είναι τόσο πιστά στην εφαρμογή συγκεκριμένου προγράμματος που γνώριζαν προεκλογικά όλοι οι Έλληνες. 

Κακώς κάποιοι παραπονιούνται. Η δημοκρατία θέλει να αποφασίζει η πλειοψηφία.  Άρα, τα κόμματα που ψηφίζουν τα μνημόνια δε φταινε σε τίποτα! Δείχνουν στάση υπευθυνότητας! Με τέτοια αξιοπιστία συγκυβέρνησης μπορούμε να πορευτούμε άλλα 40 χρόνια με τη σίγουρη λύση του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και υποστηρικτές κατά περίπτωση ΛΑΟΣ ή ΔΗΜΑΡ.

Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ κάνουν ότι μπορούν για να μας σώσουν. Από τι δεν έχουν ακόμα αποσαφηνίσει. Αλλά από κάποιον θα μας σώσουν. Δε φταινε σε τίποτα ούτε για την ύφεση που το 2012 θα κινείται περίπου στο 7% , ούτε για το μεταναστευτικό, ούτε για την μείωση των αποδοχών, ούτε για το κλείσιμο των καταστημάτων. Η υπογραφή του Δουβλίνου 2 ήταν άλλωστε η προαπόδειξη των προθέσεων.  

Μια ανάσα ελπίδας ακόμη!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ

Βρισκόμαστε στις αρχές του 2010 και έχει αποφασιστεί να αντιμετωπιστεί η κατάσταση με τη βοήθεια της 1ης Δανειακής Σύμβασης και το συνοδεύον αυτή Μνημόνιο.

Πρόκειται για μια δέσμευση της Χώρας απέναντι στους Εταίρους της  ΕΕ και το ΔΝΤ, η οποία δέσμευση έναντι της παροχής οικονομικής βοήθειας εκ μέρους των, προϋπέθετε αυστηρούς και σκληρούς ακόμη όρους τους οποίους Κυβέρνηση και ο Ελληνικός Λαός έπρεπε απαρέγκλιτα να τηρήσουν. 

Οι Έλληνες για πρώτη φορά αντιλαμβάνονται το μέγεθος των προβλημάτων της Χώρας όπου συνυπάρχουν Δημόσιο χρέος, ασύλληπτο ποσοστό δημοσιονομικού ελλείμματος και μια οικονομία υστερούσα να ανταποκριθεί στον διεθνή ανταγωνισμό.

Αυτή η Αλήθεια ελέχθη, κακά τα ψέματα, και έπρεπε να κατανοηθεί από το σύνολο του Λαού από την πρώτη στιγμή και τα πάντα να λειτουργήσουν στη λογική του επείγοντος και απολύτως αποτελεσματικά.  

Προς απόσυρση η τροπολογία για το φωτοβολταϊκό πάρκο στην Πεντέλη!

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Έντονες αντιδράσεις προκάλεσε στη Βουλή η κατάθεση τροπολογίας, η οποία θα δίνει στην Εκκλησία τη δυνατότητα να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκό πάρκο ισχύος 300MW στο Πεντελικό Όρος σε έκταση 3.500 στρεμμάτων.

Την τροπολογία κατέθεσαν από κοινού ο Γ. Χαραλαμπόπουλος από το ΠΑΣΟΚ και ο Μ. Βαρβιτσιώτης από τη ΝΔ στο νομοσχέδιο για το Πάρκο του Ελληνικού και το πρόγραμμα Ήλιος.

«Τον τελευταίο λόγο θα τον πει το ΥΠΕΚΑ. Την τροπολογία την κατέθεσαν βουλευτές και όχι το υπουργείο» ξεκαθάρισε ο παριστάμενος αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Ν. Σηφουνάκης προαναγγέλλοντας ότι «πιθανότατα η τροπολογία δεν θα γίνει αποδεκτή από την κυβέρνηση». 

Μήπως ήρθε η ώρα για νέους πολιτικούς;

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ

Πριν λίγες ημέρες με κάλεσαν σε γνωστό τηλεοπτικό σταθμό για να συμμετάσχω σε  μια συζήτηση για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Πριν μπούμε στο στούντιο με ρώτησε ο συντονιστής της συζήτησης: «Εσύ τι είσαι, μνημονιακός ή αντιμνημονιακός»;

Πριν από πολλά χρόνια σε ρωτούσαν αν είσαι αριστερός, δεξιός ή ΠΑΣΟΚ.

Πριν από λίγα χρόνια δεν ρωτούσαν τίποτα!....ή σε ρωτούσαν πότε πήγες τελευταία φορά στην Μύκονο.....

Τώρα πλέον η ερώτηση αφορά την στάση σου απέναντι στο μνημόνιο. Και συμβαίνει το εξής: Στο αντιμνημονιακό μπορεί να συμπέσεις με υποστηρικτές του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ και  οι  «αντάρτες» του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ. 

Απελπιστική κατάσταση ή μονόδρομος η ελπίδα!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ

Οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν και μάλλον ανεξέλεγκτα. Στη συνείδηση του πολίτη ανατράπηκαν ήδη οι βεβαιότητες οι οποίες αποτελούσαν τις σταθερές του μέχρις πρόσφατα. Η εικόνα που σχηματίζεται, ενώπιων του, ανατρέπει τα δεδομένα «του» και τον οδηγεί να αναθεωρήσει στάσεις και συμπεριφορές που τον χαρακτήριζαν ανέκαθεν.

Τώρα αντιλαμβάνεται πως είναι ξανά δική του υποχρέωση να επιλέξει  μόνος του χωρίς τη μεσολάβηση της έωλης «πειθούς» της προεκλογικής υποσχεσιολογίας, υπερβαίνοντας την βολική οπαδίστικη αντίληψη που του αρκούσε και τον κατηύθυνε εξακολουθητικά σε εκλογική γυμναστική να ψηφίζει δια βίου, το ίδιο και το ίδιο, επαναληπτικά….

Τα πολιτικά κομματικά σχήματα βρίσκονται σε δοκιμασία διαρκείας και δυσκολεύονται έως αδυνατούν να διατηρήσουν στα μάτια των πολιτών την αξιοπιστία που αποτελεί, λογικά, προαπαιτούμενο τόσο της ύπαρξης όσο και της λειτουργίας τους. Τα μεγάλα εξ αυτών κινδυνεύουν αν δεν μεταλλαχθούν ριζικά και άμεσα να καταρρεύσουν, ενώ τα μικρά αν εξακολουθήσουν να αρκούνται στην διαμαρτυρία  την καταγγελία και ενίοτε, στην υστερία δίχως προτάσεις και δη ρεαλιστικές και για αυτό πειστικές, κινδυνεύουν να ακολουθήσουν την ίδια καταστροφική και γι’ αυτά κακή μοίρα.

Οι συνθήκες διευκολύνουν να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο ο λαϊκισμός ο οποίος άλλωστε ενδημεί ανέκαθεν στο τόπο μας και επιτείνει τη πολιτική μας καθυστέρηση. Η σύγχυση ως μία από τις επιπτώσεις της κατάθλιψης που επικρατεί λόγω της οικονομικής κρίσης δεν επικουρεί τόσο τις συνειδητές και σταθμισμένες πολιτικές επιλογές εκ μέρους του εκλογικού σώματος, το οποίο κινδυνεύει, με την ανεμπόδιστη θέλησή του μάλιστα, να δημιουργήσει εκλογικά εκτρώματα μη ευκόλως αναστρέψιμα, τα οποία θα επιδεινώσουν τη κατάσταση και θα απομακρύνουν τον ψηφοφόρο ακόμη πιο πολύ από τη πολιτική και τα κόμματα.

Η Δημοκρατία υπονομεύεται και αφήνει απροστάτευτους αυτούς που πρωτίστως υποτίθεται προστατεύει δηλαδή τους πολλούς και τους σχετικώς αδυνάτους. Εν τω μεταξύ παράλληλα καραδοκούν όσοι αρέσκονται λύσεις αυταρχικής όσο και αυθαίρετης άσκησης της εξουσίας. Περιστατικά αποκαλύπτουν πως κάποιοι σκέπτονται και ίσως θα θελήσουν να αποτολμήσουν απόπειρες εκτροπής, ανεξάρτητα της όποιας πιθανότητας υπάρχει να επιτύχουν τους σκοπούς τους.

Απέναντι σε αυτή τη κατάσταση οφείλουμε να αντιδράσουμε αξιοποιώντας τα όσα θετικά διαθέτουμε, τα οποία δεν είναι καθόλου λίγα, για να βγούμε αφενός από τη κρίση και να πορευτούμε μετά με αυτοπεποίθηση το δρόμο της προόδου μας.

Οι πολιτικοί σχηματισμοί γνωρίζουν, πρώτοι αυτοί, τις αδυναμίες τους και έχουν την υποχρέωση να ανασχηματιστούν χρησιμοποιώντας στη πρώτη γραμμή τα καλύτερα από κάθε άποψη στελέχη τους και να αναδιοργανώσουν τις λειτουργίες τους και προπάντων να ξεκαθαρίσουν τους στόχους τους.

     

Οι πολίτες - ψηφοφόροι πιθανότατα επιθυμούν με τις επιλογές τους να προκύπτει το καλύτερο αποτέλεσμα και οι άριστοι εκ των υποψηφίων  να εκλέγονται ως εκπρόσωποί τους στην εξουσία . Οι επιδιώκοντες την εξουσία αντιθέτως στολίζουν συνηθέστατα τον εαυτόν τους με φο-μπιζού για να καταφέρουν να αρέσουν αποσκοπώντας αποκλειστικώς και αυτοσκοπικά την εξουσία. Οι επιδιώξεις πολιτών και πολιτικών έτσι δεν συναντώνται, σαν ευθείες γραμμές που δεν τέμνονται ούτε καν στο άπειρο ποτέ.

Λίγο μόλις καιρό πριν κυριαρχούσε ολονέν περισσότερο η αντίληψη περί της αναγκαιότητας της συνεργασίας, ιδίως των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας και οι επικλήσεις προς τούτο διατυπώνονταν και από ηγετικά πολιτικά πρόσωπα ακόμη.

Χρειάστηκαν μερικές εβδομάδες μόνο για να αποδειχθεί πως το ποθούμενο που επετεύχθη - η κυβέρνηση Παπαδήμου - δυσαρεστεί τη κοινή γνώμη που αεροβατώντας μονίμως νόμιζε πάλι πως κατακρημνίζοντας κάτι - τη κυβέρνηση Παπανδρέου - θα καταφέρει να εξαφανίσει τη σκληρή πραγματικότητα και τα μέτρα που απαιτούνται για να αντιμετωπισθεί.

Το δε πολιτικό σύστημα ως πανικόβλητο απέναντι στη πιθανότητα επιτυχίας του εγχειρήματος το υπονομεύει από το επόμενο λεπτό της ορκωμοσίας προσθέτοντας και τη δύναμη των συγκυβερνώντων σχηματισμών στον χυλό της εξωκυβερνητικής Αριστεράς.

Πολιτικό τοπίο και φάσμα επιλογών που μάλλον εξωθούν σε λάθος επιλογές και σε νέα αδιέξοδα παρά διευκολύνουν την έξοδο από τη κρίση που αν δεν αποκρουστεί θα μας ρίξει στον γκρεμό! 

Επίκαιρος σχολιασμός!

Για την αντιγραφή ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

- Ο Σαμαράς έδιωξε την Μπακογιάννη, διότι υπερψήφισε το μνημόνιο που τώρα υπερψήφισε αναδρομικά κι ο ίδιος!

- Η Ν.Δ. είναι ΚΑΙ κυβέρνηση ΚΑΙ αντιπολίτευση!

- Το ΛΑΟΣ είναι συνεργάτης του ΠΑΣΟΚ!

- Ο Καστανίδης ψηφίζει την κυβέρνηση και στέλνει επιστολή ότι....ΔΙΑΦΩΝΕΙ με αυτήν!

- Ο Καμμένος καταψηφίζει αλλά παραμένει στη ΝΔ….απ' την οποία διεγράφη ο Χατζηγάκης ο οποίος ψήφισε την κυβέρνηση!

- Ο Σαμαράς λέει ότι θα γίνουν εκλογές 19 Φλεβάρη….αλλά όλο το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ λένε ότι θα γίνουν αργότερα!

- Η Ιταλία με 60 εκατομμύρια κατοίκους έχει κυβέρνηση 11 ατόμων κι εμείς 48!

- Έχουμε Πρωθυπουργό άνθρωπο της αγοράς, κι από τότε που ανέλαβε….το ΧΑΑ νομίζει ότι ανέλαβε το ΚΚΕ κι είναι όλο στα κόκκινα!

- O Άδωνις Γεωργιάδης άλλαξε τις πινακίδες στο υπουργείο βάζοντας νέες στο πολυτονικό!

Η απελπισία γεννά την δίψα της ελπίδας!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ

Η κλίση του δρόμου γίνεται πιο ανηφορική διότι η κρίση εντείνεται και απλώνεται! Η κλίση της ανηφόρας μεγαλώνει επίσης διότι η νέα κυβέρνηση Παπαδήμα  είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει όσα η απελθούσα ως μονοκομματική αδυνατούσε εκ των πραγμάτων να διεκπεραιώσει  μόνη της. Η συγκυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και στηριζόντων ενισχύει την δυνατότητα και πιθανότητα επίτευξης των στόχων.

Η αλήθεια για την πραγματικότητα που χαρακτηρίζει την οικονομία μας, την διεθνή κατάσταση, τα μέτρα που απαιτούνται για την εξυγίανση των δημοσιονομικών μεγεθών κ.ο.κ. πρέπει να λεχθεί κατά τρόπο απολύτως σαφή και κατανοητό στον Λαό.  Αποτελεί η αλήθεια αυτή το πρώτο βασικό εργαλείο στη διάθεση της νέας ηγεσίας.

Τη συνεργασία των κομμάτων που συμμετέχουν ή στηρίζουν τη νέα κυβέρνηση οφείλουν να την καταστήσουν ουσιαστικότατη στο περιεχόμενο της. Οι ευκαιρίες τέλειωσαν για την χώρα μας, μας περιμένουν ασύλληπτα πράγματα αν δεν τα καταφέρουμε και τώρα.

Η κρίση συγκλόνισε διευκολύνοντας έτσι τις επιτακτικές υπερβάσεις και επέβαλλε τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας στην οποία μεταξύ άλλων πρέπει πρυτανεύουν τα κριτήρια ποιότητας και υπερεπαρκούς καταλληλότητας των προσώπων που την απαρτίζουν. Σπουδαίο αυτό ως νέο στοιχείο για τη ποιότητα του πολιτικού συστήματος στο μέλλον.

Ο Λαός, οι επιμέρους επαγγελματικές τάξεις και ο καθένας πολίτης ξεχωριστά αναλαμβάνουν, εντός αυτής της πρωτόγνωρης για τη Χώρα και την Ευρώπη κατάστασης ότι τους αναλογεί στην υπερπροσπάθεια που απαιτείται.

Ο Λαός, όλοι μας οφείλουμε να ανταποκριθούμε στην ιστορική μας ευθύνη και να επιδείξουμε αντοχή, ωριμότητα  και προπάντων σοφία.

Η νέα κυβέρνηση έχει περιγράψει, βάσει της συμφωνίας των κομμάτων που την σχημάτισαν, τον ρόλο της και τα όρια των αρμοδιοτήτων της μέχρις τις εκλογές . Ευχής έργον κατά την διάρκεια της νέας διακυβέρνησης να κατανοηθεί από τα κόμματα αυτά που την στηρίζουν και την κοινωνία πόσο σημαντική ήταν πάντοτε η συνεργασία, πόσον μάλλον σήμερα, που τα πράγματα το απαιτούν.

Αν δε χρειαστεί να επαναπροσδιοριστούν τα όρια , το περιεχόμενο όσο και ο χρόνος ζωής του παρόντος εγχειρήματος πρέπει να αποτολμηθεί και αυτή ακόμη η υπέρβαση, άλλωστε μάλλον μια τέτοια στάση θα βελτιώσει την εικόνα των συγκυβερνώντων κομμάτων στα μάτια του εκλογικού Σώματος παρά θα την τρώσει ενώ παράλληλα και κυρίως θα βοηθήσει καίρια το εγχείρημα σωτηρίας.

Όσο το πρόβλημα μεγεθύνεται και όσο η κρίση βαθαίνει επιβάλλεται αντί του πανικού και της σύγχυσης που αυτός προκαλεί η επιστράτευση της νηφαλιότητας. Οι ηγέτες χρειάζονται και αυτοί συμπαράσταση και στήριξη και βέβαια καθόλου υπονόμευση.

Ο ορθολογισμός μας να καθορίζει στο εξής την αυστηρότητα της κριτικής μας αλλά και η επιεικής αποτίμηση του έργου της πολιτικής ηγεσίας να αποκαλύπτει την συνειδητοποίηση εκ μέρους μας του μεγέθους και της πολυπλοκότητας της κρίσης που διαχειρίστηκαν και εξακολουθούν αντιμετωπίζουν. Στην Δημοκρατία άλλωστε ουδέποτε υπήρξε αμελητέα η ευθύνη όσο και η συμβολή παράλληλα του Λαού στη «συγγραφή» της ιστορίας.

Η συγκυρία καλεί την ηγεσία και τον λαϊκό παράγοντα να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. Μεγαλοστομίες και τακτικισμοί εκ μέρους των πολιτικών παραγόντων δεν έχουν πλέον θέση αλλά και δεν πρόκειται να γίνουν ανεκτοί.

Παράλληλα αναποτελεσματικοί και πιθανότατα επιπλέον επιβαρυντικοί της υφιστάμενης κατάστασης  ιδίως δε των ίδιων των εργαζομένων φαίνονται να αποδεικνύονται οι διαρκείς απεργιακές κινητοποιήσεις που μέχρι στιγμής δεν επέφεραν το παραμικρό επιδιωκόμενο αποτέλεσμα ενώ συνέβαλλαν στην περαιτέρω επιδείνωση και στη βύθιση της ελληνικής οικονομίας.

Μόνο ο βαθιά πολιτικοποιημένος συνδικαλισμός αποδίδει χωρίς να καταστρέφει συνάμα και αξιοποιεί τους αγώνες που η φύση του απαιτεί. Αδιέξοδοι αγώνες δημιουργούν την πεποίθηση αναποτελεσματικότητάς τους και επιπλέον ίσως υπονομεύσουν το κύρος τους θεωρούμενοι ως υποκινούμενοι από κομματικές σκοπιμότητες και φανατισμού υπερβολές.

Μοιάζει ίσως υπερβολικό να διατυπωθεί πως προϋπόθεση σωτηρίας της Χώρας είναι η σωτηρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η σωτηρία του ευρωπαϊκού νομίσματος.

Αν αυτό επιτευχθεί μένει η πείρα της κρίσης να μετουσιώσει το ανεπαρκές συνοθύλευμα οδηγώντας σε ενοποιούμενη και ενιαία επιτέλους χάριν των Λαών της Ηνωμένη Ευρώπη!

Η ελπίδα αναζωπυρώνεται!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ

Όντως, αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά το σοφό: ουδέν κακόν αμιγές καλού! Καθαρά φάνηκε πως η αχαρακτήριστη «πολιτική διαδικασία» που ενεοί υπέστημεν τις τελευταίες μέρες επέφερε και θετικά αποτελέσματα τα οποία ως τέτοια εμπεριέχουν ελπιδοφόρο περιεχόμενο.

1ον: Κατέστησε ήδη σχετικώς έως αρκετά λαοφιλή έναν εξαιρετικά σημαντικό άνθρωπο ο οποίος υπήρξε, και αυτός, απολύτως άγνωστος μέχρι τώρα στην ευρεία κοινή γνώμη, όπως συνήθως συμβαίνει άλλωστε με όλους τους προσοντούχους ανθρώπους στον τόπο μας. Θα τον βοηθήσει ως πρωθυπουργό στο έργο του.

Η διελκυστίνδα ανάμεσα στα κυρίαρχα κόμματα, που το πρόσφατο πενθήμερο ταλαιπώρησαν τη λογική, αποκάλυψε πως υπάρχουν και πρόσωπα πέραν των στελεχών των κομμάτων κατάλληλα και προπάντων ικανά - ικανότερα να υπηρετήσουν τα κοινά.

2ον. Βοήθησε τους αρχηγούς των κομμάτων να υπερβούν τους κομματικούς υπολογισμούς και τις κομματικές αγκυλώσεις και να επικεντρωθούν στο μοναδικό ζητούμενο που είναι η σωτηρία του τόπου.

3ον. Οδήγησε στον σχηματισμό μιας κυβέρνησης κύρους διαθέτουσας ευρεία αποδοχή εκ μέρους όσων γνωρίζουν τα πράγματα μέσα και επίσης έξω από την Χώρα αλλά και από το λαό σε μεγάλο εξ αρχής ποσοστό.

4ον. Ενίσχυσε τους αρχηγούς των κομμάτων έναντι του σκληρού πυρήνα των σχηματισμών των οποίων ηγούνται. Οι αρχηγοί κατάφεραν σχεδόν να αγνοήσουν τα δυσπροσάρμοστα σκληροπυρηνικά πρόσωπα τα οποία στις νέες κάθε φορά πραγματικότητες συχνά εμποδίζουν τον εκσυγχρονισμό των κομμάτων και την απαραίτητη κάθε προσαρμογή του πολιτικού συστήματος στις απαιτήσεις των καιρών.

Προέκυψε η πρώτη κυβέρνηση της μετά-μεταπολίτευσης και διεξάγεται το πρώτο πείραμα συνεργασίας κομμάτων εξουσίας στην ελληνική πολιτική ιστορία.

Η καταλληλότητα, η επάρκεια, η επιστημονική συγκρότηση και άλλα υψηλού επιπέδου προσόντα τίθενται επιτέλους ως απαραίτητα κριτήρια επιλογής ενσωμάτωσης στην ηγετική πυραμίδα ενός Λαού και την άσκηση υψηλών καθηκόντων δημοσίου συμφέροντος.

Ωστόσο η συγκρότηση μιας πολλά υποσχόμενης κυβερνητικής σύνθεσης δεν εξασφαλίζει την επιτυχία της εν τέλει, διότι  έχει να αντιμετωπίσει την υπαρκτή όσο και αυξανόμενη δυσαρέσκεια του κόσμου της εργασίας λόγω της μείωσης των αποδοχών και του επιπέδου διαβίωσης και του ασύλληπτου ποσοστού ανεργίας που μαστίζει τις οικογένειες και εξαφανίζει τους ελπιδοφόρους ορίζοντες που ατένιζαν μέχρις το μόλις πρόσφατο παρελθόν.

Ως εκ τούτου δεν προοιωνίζεται καθόλου εύκολο και άνευ εμποδίων το έργο της αν μάλιστα συνυπολογίσει κανείς και τις πολιτικές επιλογές επί πρόσφορου εδάφους εκ μέρους των κομμάτων που επιδιώκουν την ανατροπή του κοινωνικού - πολιτικού - οικονομικού συστήματος τα οποία θα προσπαθήσουν  να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που διαθέτουν να οργανώνουν τις λαϊκές κινητοποιήσεις για τις δίκαιες άλλωστε διεκδικήσεις.

Τέλος μένει ως μονόδρομος η επιτυχία αυτής της κυβέρνησης παρά τις αντιξοότητες που εξαρχής θα αντιμετωπίσει προκειμένου να σωθεί ο τόπος και να παραμείνει εντός ευρωζώνης και Ευρωπαϊκής Ένωσης η Ελλάδα.

Οι όποιες ελπίδες απομένουν  στηρίζονται στην αντοχή του Λαού και την ωριμότητα που θα επιδείξει βοηθώντας στο να προκύψει θετικό αποτέλεσμα από την προσπάθεια που μόλις άρχισε.