Προβάδισμα ΣΥΡΙΖΑ με 30,5%.....δείχνει έρευνα της VPRC!

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Προβάδισμα 3,5 μονάδων στο ΣΥΡΙΖΑ, με 30,5%, έναντι 27% της Νέας Δημοκρατίας, όσον αφορά την εκτίμηση εκλογικής επιρροής, δίνει νέα έρευνα της VPRC, η οποία παρουσιάζεται αύριο από την εφημερίδα «Ελλάδα Αύριο».

Τρίτο κόμμα αναδεικνύεται η Χρυσή Αυγή με 14%, ενώ το ΠΑΣΟΚ έχει συρρικνωθεί στο 5,5% και βρίσκεται στην 6η θέση (!!) μαζί με τη ΔΗΜΑΡ (έχουν ίσα ποσοστά), μετά τους Ανεξάρτητους Έλληνες που βρίσκονται στην τέταρτη θέση με 7% και το ΚΚΕ που είναι στην πέμπτη θέση, με 6,5%.

Με ποσοστό 1% ακολουθούν η Δημιουργία Ξανά και οι Οικολόγοι Πράσινοι, ενώ το ΛΑΟΣ λαμβάνει 0,5%.

Η τρόικα το μόνο που φαίνεται να πετυχαίνει για την ώρα είναι να κάνει κυβέρνηση τον ΣΥΡΙΖΑ και να ανεβάσει ψηλότερα την Χρυσή Αυγή. Και να φανταστείτε, ακόμη δεν έχουν ανακοινωθεί τα μέτρα! Σκεφθείτε τι έχει να γίνει όταν ανακοινωθούν και κυρίως όταν αρχίσουν να εφαρμόζονται!

Όταν ο κόσμος θα κληθεί να πληρώσει το πετρέλαιο για χρυσάφι!....επειδή το πολιτικό σύστημα αρνείται να πατάξει το λαθρεμπόριο, επειδή προστατεύει τους φοροφυγάδες, επειδή επικεντρώνεται μόνο στους εύκολους στόχους!....οι οποίοι από αντίδραση, φυσικά, επιβάλλουν ακραίες επιλογές!

Και δεν φταίνε αυτοί, δυστυχώς......

Μήπως ήρθε η ώρα για νέους πολιτικούς;

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ

Πριν λίγες ημέρες με κάλεσαν σε γνωστό τηλεοπτικό σταθμό για να συμμετάσχω σε  μια συζήτηση για την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Πριν μπούμε στο στούντιο με ρώτησε ο συντονιστής της συζήτησης: «Εσύ τι είσαι, μνημονιακός ή αντιμνημονιακός»;

Πριν από πολλά χρόνια σε ρωτούσαν αν είσαι αριστερός, δεξιός ή ΠΑΣΟΚ.

Πριν από λίγα χρόνια δεν ρωτούσαν τίποτα!....ή σε ρωτούσαν πότε πήγες τελευταία φορά στην Μύκονο.....

Τώρα πλέον η ερώτηση αφορά την στάση σου απέναντι στο μνημόνιο. Και συμβαίνει το εξής: Στο αντιμνημονιακό μπορεί να συμπέσεις με υποστηρικτές του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ και  οι  «αντάρτες» του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ. 

Απελπιστική κατάσταση ή μονόδρομος η ελπίδα!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ

Οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν και μάλλον ανεξέλεγκτα. Στη συνείδηση του πολίτη ανατράπηκαν ήδη οι βεβαιότητες οι οποίες αποτελούσαν τις σταθερές του μέχρις πρόσφατα. Η εικόνα που σχηματίζεται, ενώπιων του, ανατρέπει τα δεδομένα «του» και τον οδηγεί να αναθεωρήσει στάσεις και συμπεριφορές που τον χαρακτήριζαν ανέκαθεν.

Τώρα αντιλαμβάνεται πως είναι ξανά δική του υποχρέωση να επιλέξει  μόνος του χωρίς τη μεσολάβηση της έωλης «πειθούς» της προεκλογικής υποσχεσιολογίας, υπερβαίνοντας την βολική οπαδίστικη αντίληψη που του αρκούσε και τον κατηύθυνε εξακολουθητικά σε εκλογική γυμναστική να ψηφίζει δια βίου, το ίδιο και το ίδιο, επαναληπτικά….

Τα πολιτικά κομματικά σχήματα βρίσκονται σε δοκιμασία διαρκείας και δυσκολεύονται έως αδυνατούν να διατηρήσουν στα μάτια των πολιτών την αξιοπιστία που αποτελεί, λογικά, προαπαιτούμενο τόσο της ύπαρξης όσο και της λειτουργίας τους. Τα μεγάλα εξ αυτών κινδυνεύουν αν δεν μεταλλαχθούν ριζικά και άμεσα να καταρρεύσουν, ενώ τα μικρά αν εξακολουθήσουν να αρκούνται στην διαμαρτυρία  την καταγγελία και ενίοτε, στην υστερία δίχως προτάσεις και δη ρεαλιστικές και για αυτό πειστικές, κινδυνεύουν να ακολουθήσουν την ίδια καταστροφική και γι’ αυτά κακή μοίρα.

Οι συνθήκες διευκολύνουν να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο ο λαϊκισμός ο οποίος άλλωστε ενδημεί ανέκαθεν στο τόπο μας και επιτείνει τη πολιτική μας καθυστέρηση. Η σύγχυση ως μία από τις επιπτώσεις της κατάθλιψης που επικρατεί λόγω της οικονομικής κρίσης δεν επικουρεί τόσο τις συνειδητές και σταθμισμένες πολιτικές επιλογές εκ μέρους του εκλογικού σώματος, το οποίο κινδυνεύει, με την ανεμπόδιστη θέλησή του μάλιστα, να δημιουργήσει εκλογικά εκτρώματα μη ευκόλως αναστρέψιμα, τα οποία θα επιδεινώσουν τη κατάσταση και θα απομακρύνουν τον ψηφοφόρο ακόμη πιο πολύ από τη πολιτική και τα κόμματα.

Η Δημοκρατία υπονομεύεται και αφήνει απροστάτευτους αυτούς που πρωτίστως υποτίθεται προστατεύει δηλαδή τους πολλούς και τους σχετικώς αδυνάτους. Εν τω μεταξύ παράλληλα καραδοκούν όσοι αρέσκονται λύσεις αυταρχικής όσο και αυθαίρετης άσκησης της εξουσίας. Περιστατικά αποκαλύπτουν πως κάποιοι σκέπτονται και ίσως θα θελήσουν να αποτολμήσουν απόπειρες εκτροπής, ανεξάρτητα της όποιας πιθανότητας υπάρχει να επιτύχουν τους σκοπούς τους.

Απέναντι σε αυτή τη κατάσταση οφείλουμε να αντιδράσουμε αξιοποιώντας τα όσα θετικά διαθέτουμε, τα οποία δεν είναι καθόλου λίγα, για να βγούμε αφενός από τη κρίση και να πορευτούμε μετά με αυτοπεποίθηση το δρόμο της προόδου μας.

Οι πολιτικοί σχηματισμοί γνωρίζουν, πρώτοι αυτοί, τις αδυναμίες τους και έχουν την υποχρέωση να ανασχηματιστούν χρησιμοποιώντας στη πρώτη γραμμή τα καλύτερα από κάθε άποψη στελέχη τους και να αναδιοργανώσουν τις λειτουργίες τους και προπάντων να ξεκαθαρίσουν τους στόχους τους.

     

Οι πολίτες - ψηφοφόροι πιθανότατα επιθυμούν με τις επιλογές τους να προκύπτει το καλύτερο αποτέλεσμα και οι άριστοι εκ των υποψηφίων  να εκλέγονται ως εκπρόσωποί τους στην εξουσία . Οι επιδιώκοντες την εξουσία αντιθέτως στολίζουν συνηθέστατα τον εαυτόν τους με φο-μπιζού για να καταφέρουν να αρέσουν αποσκοπώντας αποκλειστικώς και αυτοσκοπικά την εξουσία. Οι επιδιώξεις πολιτών και πολιτικών έτσι δεν συναντώνται, σαν ευθείες γραμμές που δεν τέμνονται ούτε καν στο άπειρο ποτέ.

Λίγο μόλις καιρό πριν κυριαρχούσε ολονέν περισσότερο η αντίληψη περί της αναγκαιότητας της συνεργασίας, ιδίως των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας και οι επικλήσεις προς τούτο διατυπώνονταν και από ηγετικά πολιτικά πρόσωπα ακόμη.

Χρειάστηκαν μερικές εβδομάδες μόνο για να αποδειχθεί πως το ποθούμενο που επετεύχθη - η κυβέρνηση Παπαδήμου - δυσαρεστεί τη κοινή γνώμη που αεροβατώντας μονίμως νόμιζε πάλι πως κατακρημνίζοντας κάτι - τη κυβέρνηση Παπανδρέου - θα καταφέρει να εξαφανίσει τη σκληρή πραγματικότητα και τα μέτρα που απαιτούνται για να αντιμετωπισθεί.

Το δε πολιτικό σύστημα ως πανικόβλητο απέναντι στη πιθανότητα επιτυχίας του εγχειρήματος το υπονομεύει από το επόμενο λεπτό της ορκωμοσίας προσθέτοντας και τη δύναμη των συγκυβερνώντων σχηματισμών στον χυλό της εξωκυβερνητικής Αριστεράς.

Πολιτικό τοπίο και φάσμα επιλογών που μάλλον εξωθούν σε λάθος επιλογές και σε νέα αδιέξοδα παρά διευκολύνουν την έξοδο από τη κρίση που αν δεν αποκρουστεί θα μας ρίξει στον γκρεμό! 

Επίκαιρος σχολιασμός!

Για την αντιγραφή ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

- Ο Σαμαράς έδιωξε την Μπακογιάννη, διότι υπερψήφισε το μνημόνιο που τώρα υπερψήφισε αναδρομικά κι ο ίδιος!

- Η Ν.Δ. είναι ΚΑΙ κυβέρνηση ΚΑΙ αντιπολίτευση!

- Το ΛΑΟΣ είναι συνεργάτης του ΠΑΣΟΚ!

- Ο Καστανίδης ψηφίζει την κυβέρνηση και στέλνει επιστολή ότι....ΔΙΑΦΩΝΕΙ με αυτήν!

- Ο Καμμένος καταψηφίζει αλλά παραμένει στη ΝΔ….απ' την οποία διεγράφη ο Χατζηγάκης ο οποίος ψήφισε την κυβέρνηση!

- Ο Σαμαράς λέει ότι θα γίνουν εκλογές 19 Φλεβάρη….αλλά όλο το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ λένε ότι θα γίνουν αργότερα!

- Η Ιταλία με 60 εκατομμύρια κατοίκους έχει κυβέρνηση 11 ατόμων κι εμείς 48!

- Έχουμε Πρωθυπουργό άνθρωπο της αγοράς, κι από τότε που ανέλαβε….το ΧΑΑ νομίζει ότι ανέλαβε το ΚΚΕ κι είναι όλο στα κόκκινα!

- O Άδωνις Γεωργιάδης άλλαξε τις πινακίδες στο υπουργείο βάζοντας νέες στο πολυτονικό!

Μετά κινδύνων πλέοντες περί άλλων τυρβάζουμε!

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΡΑΦΩΝΙΤΗΣ

Η φουρτούνα καλά κρατεί. Το σκάφος κλυδωνίζεται επικινδύνως. Ύφαλοι και ξέρες παραμονεύουν κάθε στιγμή. Η συντριβή μοιάζει εξαιρετικά πιθανή. Ο καπετάνιος ενώ η ομίχλη εμποδίζει την ορατότητα, προσπαθεί να διακρίνει και να κρατήσει ρότα σταθερή και σωτήρια. Έχει εκπέμψει σήματα ΣΟΣ σε κάθε κατεύθυνση, σε φίλους προπαντός.

Είναι μικρό το καράβι του. Κοντά του κινδυνεύουν και άλλα πλοία του στόλου των ίδιων συμφερόντων (ΕΕ) , και είναι μεγαλύτερα αυτά. Έχουν λάβει τα ΣΟΣ του καπετάνιου αλλά νοιάζονται πρωτίστως για τη σωτηρία του δικού τους καραβιού. Δεν θέλουν να διακινδυνεύσουν και για αυτό αργούν να συνδράμουν.

Η κακοκαιρία ωστόσο δυναμώνει και απλώνεται στο χώρο, έτσι που δεν μένει κανείς εκτός πιθανότητας καταστροφής. Κανείς από μηχανής Θεός δεν εμφανίζεται να καταλαγιάσει το κακό, ίσως λόγω του ότι είναι ίσως γνήσια θεομηνία.

Και τότε επιτέλους φαίνεται να ωριμάζει και να συνειδητοποιεί ο κάθε καπετάνιος και το κάθε πλήρωμα πως η λύση θα προέλθει μόνο αν ο ένας σώσει τον άλλο και μόνο έτσι.

Ο καπετάνιος πλοηγεί και πασχίζει σε ένα αχαρτογράφητο πέλαγος. Ο πανικός γεννά άγρια κριτική σε βάρος του. Αξιωματικοί, πλήρωμα και επιβάτες παράγουν λύσεις εξόδου από την κρίση. Τις διατυπώνουν με βεβαιότητα που δεν επιδέχεται αντιρρήσεις. Καταλήγουν εύκολα στο συμπέρασμα πως δεν φταιει ο καιρός αλλά ο καπετάνιος. Διεκδικούν να του πάρουν τη θέση. Άλλοι από προσωπική φιλοδοξία και άλλοι για να καταλάβουν το καράβι και να το μετατρέψουν από επιβατηγό σε γκαζάδικο. Ίσως να υπάρχουν και αυτοί που δεν διαθέτουν την επίγνωση των πραγμάτων.

Ο καπετάνιος τέτοιες ώρες μόνο βοήθεια χρειάζεται από όλους. Αχρείαστη του είναι όσο και επιβλαβής η ανταρσία. Έχει να πείσει έναν ολόκληρο Λαό που ξαφνιασμένος ξύπνησε από ύπνο γλυκό ανυποψίαστος. Υπνοβατούσε αιωρούμενος και βίωνε καταναλωτισμό. Ονειρεύονταν και διεκδικούσε απτόητος 1400 ευρώ  εισαγωγικό μισθό (ΚΚΕ) διότι τόσα χρειάζεται κανείς για να ζήσει, έτσι απλά.

Εθίζετο στο βόλεμα και απολιτικοποιούμενος ταυτόχρονα αδιαφορούσε προκλητικά, ενοχλούμενος συνάμα, στο άκούσμα από όσους λίγους προειδοποιούσαν ή προσπαθούσαν από τη θέση τους να πράξουν τα δέοντα (Ασφαλιστικό....νόμος Γιαννίτση).

Τώρα με μέτρα σκληρά, αποφασιστικά όπως η περίσταση επιτάσσει η ηγεσία προχωρεί. Δεν αδικεί ούτε προτίθεται να αδικήσει και είναι τούτο προφανές. Ωστόσο είναι πασιφανές πως αδικούνται οι πολλοί και οι σχετικά αδύναμοι από τους λίγους και ισχυρούς που φοροδιαφεύγουν, και τώρα, όπως πάντα, αλλά και εξαιτίας ενός σχεδόν αναποτελεσματικού και διαφθαρμένου επίσης, σε μεγάλο βαθμό φοροεισπρακτικού μηχανισμού.

Μια χρόνια πάθηση-κατάσταση της ελληνικής πραγματικότητας που μετέτρεψε τους πάντες σχεδόν σε φοροφυγάδες ή εν δυνάμει φοροδιαφεύγοντες με το προφανές μάλιστα επιχείρημα το της αδικίας επί όσων αδυνατούσαν εκ της θέσεώς τους να μιμηθούν τους μεγαλοσχήμονες που ασχημονούσαν διαχρονικά.

Ως σύνολο πληρώνουμε τώρα τα λάθη του παρελθόντος. Δεν έχει τόση σημασία αυτή τη στιγμή ποίος βαρύνεται την κύρια ευθύνη, το σημαντικό τώρα είναι να προλάβουμε να σωθούμε!

Η αυστηρότητά της κριτικής μας δεν πρέπει να επιδειχθεί στις προσπάθειες σωτηρίας, ούτε ακόμη στη σκληρότητα των μέτρων όσο στο να αποτελέσουν όλα αυτά αφορμή και αιτία για την αυστηροποίηση της συμπεριφοράς μας ως υπεύθυνων πολιτών από τούδε και στο εξής απέναντι στις μετριότητες που αναδεικνύουμε με την ψήφο μας χάριν του μέλλοντος της Χώρας και αυτού  των παιδιών μας!