Γράφει η ΤΙΝΑ ΣΓΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ο σπουδαίος και πολυβραβευμένος Έλληνας σκηνοθέτης και παγκόσμια γνωστός Θόδωρος Αγγελόπουλος ταξίδεψε στη Γειτονιά των Αγγέλων. Το απόγευμα της Τρίτης κατά 7 κι ενώ γύριζε σκηνές του τελευταίου μέρους της τριλογίας του με τίτλο "Η άλλη θάλασσα", επιχείρησε να διασχίσει τον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας όπου παρασύρθηκε από μια μοτοσικλέτα που οδηγούσε ειδικός φρουρός, ο οποίος βρισκόταν εκτός υπηρεσίας.
Μετά από 45 λεπτά έφθασε το δεύτερο ασθενοφόρο ( διότι το πρώτο είχε υποστεί μηχανική βλάβη καθ οδόν) στο σημείο και τον μετέφερε στο Metropolitan. Μέλη του κινηματογραφικού συνεργείου του είπαν ότι χρειάστηκε να τηλεφωνήσει ο υπουργός υγείας Α. Λοβέρδος για τη γρηγορότερη έλευση του δεύτερου ασθενοφόρου.
Ο 77χρονος σκηνοθέτης ενώ είχε υποστεί σοκ από το χτύπημα στην αρχή μπορούσε να ανταλλάξει μερικές φράσεις με μέλη της ομάδας του. Δυστυχώς όμως αργότερα επιδεινώθηκε η κατάστασή του στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας που τον μετέφεραν κι έχασε τη μάχη με τη ζωή από βαριές εγκεφαλικές κακώσεις.
Στο νοσοκομείο έσπευσαν ο υφυπουργός Δημήτρης Δόλλης και ο πρόεδρος του ΟΛΠ Γιώργος Ανωμερίτης. Ο φρουρός της μοτοσικλέτας τραυματίστηκε και αυτός και νοσηλεύεται σε νοσοκομείο.
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, που ίσως είναι ο πιο γνωστός Έλληνας κινηματογραφιστής στο εξωτερικό, γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1935 στην Αθήνα κι εδώ πέρασε την παιδική ηλικία του. Ενώ σπούδαζε Νομική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας τα εγκατέλειψε όλα για να φύγει το 1961 για τη Γαλλία όπου σπούδασε στη Σορβόννη φιλοσοφία και κινηματογραφική τέχνη.
Από το 1964, όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, ασχολήθηκε αρχικά με την κριτική και αργότερα με την σκηνοθεσία. Από το 1964 έως το 1967 έγραφε κριτική μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη για την εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή». Μαζί με το Βασίλη Ραφαηλίδη ήταν συιδρυτές του περιοδικού "Σύγχρονος Κινηματογράφος".
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του ήταν η «Αναπαράσταση» (1970) που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης και σε ξένα φεστιβάλ.
Τη δεκαετία του 1970 σκηνοθέτησε μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες του: τις «Μέρες του ‘36» (1972), τον πολυβραβευμένο «Θίασο» (1974) και τους «Κυνηγούς» (1977). Το 1980 απέσπασε το Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία με την ταινία «Ο Μεγαλέξαντρος».
Έπειτα ήρθαν το «Ταξίδι στα Κύθηρα» (1984), ο «Μελισσοκόμος» (1986) και το «Τοπίο στην Ομίχλη» (1988) και το «Μετέωρο βήμα του Πελαργού» (1991), όλες πολυβραβευμένες στην Ελλάδα και το εξωτερικό!
Το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες κέρδισε το 1995 με «Το βλέμμα του Οδυσσέα» , ενώ τρία χρόνια αργότερα, το 1998, πήρε το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες με το «Μία αιωνιότητα και μία ημέρα». Το 2004 παρουσίασε το πρώτο μέρος της τριλογίας που ετοίμαζε, το «Λιβάδι που δακρύζει».
Η απώλειά του άφησε τεράστιο κενό στον Ελληνικό Πολιτισμό!!
