Γράφει ο ΗΛΙΑΣ ΝΟΜΠΙΛΑΚΗΣ
Όλοι από τα μαθητικά μας χρόνια έχουμε αποκτήσει μια επιφανειακή γνώση σχετικά με τους Αρχαίους Έλληνες συγγραφείς.
Ανάλογα με τον καθηγητή μας στο σχολείο, άλλοι αγαπήσαμε την αρχαία ελληνική γραμματεία και άλλοι την μισήσαμε.
Εγώ βρισκόμουν κάπου στην μέση γιατί σε κάποιες τάξεις είχα την τύχη να έχω «δάσκαλους» διαβασμένους, ψαγμένους που έκαναν το μάθημα τους ελκυστικό (Κώστας Ασπρουλάκης, Νίκος Πετρόχειλος - καλή τους ώρα) και καθηγητές που έκαναν μάθημα διαβάζοντας από το σχολικό βιβλίο και μας έβαζαν να αντιγράψουμε ακαταλαβίστικα κείμενα.
Εδώ και αρκετό καιρό «ωρίμασα» και άρχισα να διαβάζω αρχαίους μας, αναλύοντας ιδέες τους, συγκρίνοντας τις θεωρίες τους με την σημερινή τραγική μας κατάσταση και ποια πράγματι θα μπορούσαν να δώσουν μια καλύτερη ποιότητα στην ζωή μας.
Διαβάζοντας λοιπόν Πλάτωνα, διαπίστωσα ότι η φιλοσοφική του θεωρία έχει υποστεί τόσες διώξεις, επηρέασε έντονα όλα τα μετέπειτα ρεύματα και δεν υπάρχει φιλόσοφος σε όλο τον κόσμο, που να μην ασχολήθηκε μαζί του.
